Uzun çok uzun bir aradan sonra aklıma geldi yazmak, ya da hep aklımdaydı da yazacak bir şey bulamadım, yaşamadığımdan değil de yaşadıklarımı taşıyamadığımdan olsa gerek.
  Ne yapmışım, ne demişim önceden diye şöyle bir gözgezdirdim , şaştım kaldım '' Vay Anasını Sayın Seyirciler '' dedim valla. Ben mi yazmışım bunları yaa diye bi şaşırdım. Yalnız yazın değeri olarak iyi oldukları için değil tabiki bölesine hissettiğim için şaşırdım. Bende bunalımdayken içimdeki karanlığı döküp saçanlardanım, hiç şüphesiz. Mutluyken Ay ne kadar mutluyum  bak bak çatlada patla demek bana göre değil   =))
   Yani mutluluğumun dile gelmesi gereksizz gibi geliyor. Mutluyken zaten gülerim , mutluyken zaten güzelim anlarım zaten mutlu olduğumu ve anlatırım zaten gözümdeki ışığı paylaşarak başkasıyla. Neyse, velhasıl kelam . Aldım yine Özdemir abimi yanıma başladım sohbet etmeye. Vallahi soruyorum bu şiiri benim için mi yazdın diye...
   Sunum var, ödev var, hayatta yapılan hatalar var. Bir de duran, öylece duran, akmaktan yorulmuş biraz ara vermiş bir ben varım. Kendimi Anna Karanina ya benzettim yazılarımı okuyunca içime hırs, acı , ihtiras ve umut kaçmış sanki. şimdi geçtim aynanın karşısına , sordum ne kaldı diye cevap keskin ve hemen geldi : HİÇ
korktum kendimden . dedim nedir bu hal tavır. bu gözüpeklik bu hatadan korkmama durumu.  ''Ya hep ya hiç ''  felsefesi de nereden geldi baş köşeye kuruldu şimdi...
   Sonra o bilmiş şair geldi, o insanı deli eden her şeyi ben bilirim , ben gördüm , ben geçirdimci duruşuyla, o muhteşem tınılı sesiyle'' Bahardandır Evlaattttt Bahardan'' dedi.
   Al İşte şimdi ölür müsün öldürür müsün durumları yanii...Nedir bu şair amacaların Ezel'deki '' Dayı''ya öykünmeleri. Tamam Bahar geldi Şenlik zamanı ülkede dert sıkıntı yok gibi bir rehavet herkese hakim de. Hataların üzerine dolu dizgin koşmak, bana ne bana ne diee nanik yapmak yakışıo mu hiç bana. pişman olmamam da baharın suçu mu canım şimdi . Hadi oradan dedim aynadaki aksime ve su şair amacaya . Kulak arkası yaptım döndüm Özdemir abime yine keyifli bol dinleeceli, eğlenmeceli, hojjj söylemecelerin birbirine karıştığı sohbetler kadar hoş, geniş aydınlık mekanlarda  geçirilen bir günün ortasında yazıorum bu satırları. Evet evet arkadaşlarım çıldırdığıma ama bu sefer gerçekten çıkdırdığıma kanaat getirdiler. =)) onların arasında bu yazıyı yazmaya çalışarak teşekkürlerimi sunuyorum bir nevi daha ne istiyorlar bilmiyorum :)Şimdi de ben Don Kişot su karşımdaki zavallı insançıklar Sanço ya döndüler. Canım arkadaşlarım benim.
   Hadi bakalım bu gün çok güzel bir şey oldu devamı gelirse süper olacak ben de tipik bir kız gibi  Ayyyyy Çok Heyecanlıyım demek İstiyorum İçimde kelebekler... son günlerde yaptığım şuursuz davranışların temizliği içün bu günkü güzel olayı düşüncelerimin merkezine alıyorum.Ne demişti bana:'' biraz lütufkar, biraz aksi, biraz serseri , fazlacana şeker, herkes bir şeyken sen nasıl olupta her şeysin''  demişti. =) hadi bakalım burdan yak ama, lakin ,fakat, ama ama ben ben  şeklinde şaşkolozlara döndüm yahuuu bir iltifatı bile kabul edemedim usulünce. Baya bi geçmişim kendimden ama neden?  Bahardandır Bahardan ....   =]