Engin Altan'ın yönetmenliğindeki bu güzel oyunu 1 Mayıs da izleme fırsatı yalakamıştım. Ben bir Engin altan hayranıyım, eskilere dayanır bu beğeni . Taa küçüklükten "7 Numara'dan" gelir tanışıklığımız. Hatta Engin Altani'ı okadar özdeşleştirmiştim ki "Vahit " karakteriyle uzun zamn sonra onun gerçek konuşmasını işittiğimde şaşırmış ve alışamamıştım...

Oyuncular arasında; Sezai Aydın, Çağlar Çorumlu, Derya Çetinel, Sevinç Erbulak, Zafer Kırşan ve su an unuttuğum pek çok isim vardı. Oyuncular, Yönetmen, sahne... mükemmeldi. Fakat benim asıl sevdiğim canlı müzik olmasıydı.Tiyatrocularla müzisyenler karışmış, arkada orkestra için bir yer ayrılmıştı.Müzisyenler öyle bildiğimiz gibi değildi sadece enstrumanlarıyla değil dansları ve oyunlarıylada eşlik ettiler.

Alaturka Müziği; dilini anladığım ölçüde sevmişimdir ben zaten. Tınısında bir huzur kendine özgü bir davet var bence Bir iki değil üstelik pek çok şarkıyla bizi coşturdular, nostaji yaşattılar. müzisyenler oyuna katılırda, oyuncular müziğe karışmazlar mı hiç? elbette onlarında seslerini dinledik bence kendi işlerini yapsınlar. sondaki sürprizle karşılaştırınca kötü kaldı tabi performansları zaten makamınada uydurmaya çalışmadılar ama yine de oyunun akışını bozacak hiç bir çatlak ses yoktu. gayet keyifliydi doğrusu.Oyunla müzik birbirini tamamlar nitelikteydi. oyuncuların birdenbire yanımızda belirip bizide oyuna dahil etmelerini ise Ebgin Altan'ın hoş bir jesti olarak görüyorum. Böylece biz de yalnızca seyirci olmaktan kurtulup hikayenin bizi sarıp sarmalamasına izin vermiş olduk.çok keyifli ve güzel bir oyundu tüm samimiyetimle herkese izlemesini tavsiye ederim